کسی که در عشق ناکام میماند همانند کسی خواهد شد که درون کلبه خود در لحظه ای کوتاه و سریع ماری او را میگزد.
سپس در تاریکی شب که از چشمان او سیاه تر نیست، مار را خواهد کشت و در ساحل دریایی طوفانی در زیر صخره ای نمناک ناپدید خواهد شد که بی گناهیش را به معشوق ثابت کند.
قافل از اینکه خودش قربانی اصلیست.
قربانی ای تقدیر
شاید هم عشق.
امیر نصیبی
+ نوشته شده در جمعه 13 اردیبهشت1387ساعت 4:53 توسط امیر نصیبی
|